Notes
821. Mundi epitome, naturae deliciae.
822. Finis rerum omnium, cui sublunaria serviunt. Scalig. exercit. 365. sec. 3. Vales. de sacr. Phil. c. 5.
823. Ut in numismate Caesaris imago, sic in homine Dei.
825. Imago mundi in corpore, Dei in anima. Exemplumque dei quisque est in imagine parva.
829. Lascivia superat equum, impudentia canem, astu vulpem, furore leonem. Chrys. 23. Gen.
831. Ecclus. iv. 1, 2, 3, 4, 5, 8.
833. Illa cadens tegmen manibus decussit, et una perniciem immisit miseris mortalibus atram. Hesiod. 1. oper.
834. Hom. 5. ad pop. Antioch.
837. Quod autem crebrius bella concutiant, quod sterilitas et fames solicitudinem cumulent, quod saevientibus morbis valitudo frangitur, quod humanum genus luis populatione vastatur; ob peccatum omnia. Cypr.
838. Si raro desuper pluvia descendat, si terra situ pulveris squalleat, si vix jejunas et pallidas heibas sterilis gleba producat, si turbo vineam debilitet, &c. Cypr.
840. Philostratus, lib. 8. vit. Apollonii. Injustitiam ejus, et sceleratas nuptias, et caeteta quae praeter rationem fecerat, morborum causas dixit.
845. 28. Deos quos diligit, castigat.
846. Isa. v. 13. Verse 15.
847. Nostrae salutis avidus continenter aures vellicat, ac calamitate subinde nos exercet. Levinus Lemn. l. 2. c. 29. de occult, nat. mir.
848. Vexatio dat Intellectum. Isa. xiviii. 19.
849. In sickness the mind recollects itself.
850. Lib. 7. Cum judicio, mores et facta recognoscit et se intuetur. Dum fero languorem, fero religionis amorem. Expers languoris non sum memor hujus amoris.
851. Summum esse totius philosophiae, ut tales esse perseveremus, quales nos futures esse infirmi profitemur.
854. Hor. Epis. lib. 1. 4.
855. Deut. viii. 11. Qui stat videat ne cadat.
856. Quanto majoribus beneficiis a Deo cumulatur, tanto obligatiorem se debitorem fateri.
857. Boterus de Inst. urbium.
858. Lege hist, relationem Lod. Frois de rebus Japonicis ad annum 1596.
859. Guicciard. descript. Belg. anno 1421.
861. Janus Dousa, ep. lib. 1. car. 10. And we perceive nothing, except the dead bodies of cities in the open sea.
862. Munster l. 3. Cos. cap. 462.
864. Homo homini lupus, homo homini daemon.
865. Ovid. de Trist. l. 5. Eleg.
866. Miscent aconita novercae.
867. Lib. 2 Epist. 2. ad Donatum.
871. Eze. xviii. 31. Thy destruction is from thyself.
873. Part. 1. Sec. 2. Memb. 2.
874. Nequitia est quae te non sinet esse senem.
876. Intemperantia, luxus, ingluvies, et infinita hujusmodi flagitia, quae divinas poenas merentur. Crato.
877. Fern. Path. l. 1. c. 1. Morbus est affectus contra, naturam corpori insides.
878. Fusch. Instit. l. 3. sect. 1. c. 3. a quo primum vitiatur actio.
879. Dissolutio foederis in corpore, ut sanitas est consummatio.
880. Lib. 4. cap. 2. Morbus est habitus contra naturam, qui usum ejus, &c.
882. Horat. lib. 1. ode 3. Emaciation, and a new cohort of fevers broods over the earth.
883. Cap. 50. lib. 7. Centum et quinque vixit annos sine ullo incommodo.
884. Intus mulso, foras oleo.
885. Exemplis genitur. praefixis Ephemer. cap. de infirmitat.
886. Qui, quoad pueritae ultimam memoriam recordari potest non meminit se aegrotum decubuisse.
889. See Fernelius Path. lib. 1. cap. 9, 10, 11, 12. Fuschius Instit. l. 3. sect. 1. c. 7. Wecker. Synt.
890. Praefat. de morbis capitis. In capite ut variae habitant partes, ita variae querelae ibi eveniunt.
891. Of which read Heurnius, Montaltus, Hildesheim, Quercetan, Jason Pratensis, &c.
892. Cap. 2. de melanchol.
893. Cap. 2. de Phisiologia sagarum: Quod alii minus recte fortasse dixerint, nos examinare, melius dijudicare, corrigere studeamus.
896. Plerique medici uno complexu perstringunt hos duos morbos, quod ex eadem causa oriantur, quodque magnitudine et modo solum distent, et alter gradus ad alterum existat. Jason Pratens.
898. Pars maniae mihi videtur.
899. Insanus est, qui aetate debita, et tempore debito per se, non momentaneam et fugacem, ut vini, solani, Hyoscyami, sed confirmatam habet impotentiam bene operandi circa intellectum. lib. 2. de intellectione.
900. Of which read Felix Plater, cap. 3. de mentis alienatione.
904. De praestig. Daemonum, l. 3. cap. 21.
905. Observat. lib. 10. de morbis cerebri, cap. 15.
906. Hippocrates lib. de insania.
907. Lib. 8. cap. 22. Homines interdum lupos feri; et contra.
910. Ulcerata crura, sitis ipsis adest immodica, pallidi, lingua sicca.
911. Cap. 9. art. Hydrophobia.
914. Lib. 3. cap. 13. de morbis acutis.
916. Sckenkius, 7 lib. de Venenis.
917. Lib. de Hydrophobia.
918. Observat. lib. 10. 25.
919. Lascivam Choream. To. 4. de morbis amentium. Tract. 1.
920. Eventu ut plurimum rem ipsam comprobante.
921. Lib. 1. cap. de Mania.
922. Cap. 3. de mentis alienat.
925. De quo homine securitas, de quo certum gaudium? quocunque se convertit, in terrenis rebus amaritudinem animi inveniet. Aug. in Psal. viii. 5.
927. Omni tempore Socratem eodem vultu videri, sive domum rediret, sive domo egrederetur.
928. Lib. 7. cap. 1. Natus in florentissima totius orbis civitate, nobilissimis parentibus, corpores vires habuit et rarissimas animi dotes, uxorem conapicuam, pudicam, felices liberos, consulare decus, sequentes triumphos, &c.
931. Lipsius, cent. 3. ep. 45, ut coelum, sic nos homines sumus: illud ex intervallo nubibus obducitur et obscuratur. In rosario flores spinis intermixti. Vita similis aeri, udum modo, sudum, tempestas, serenitas: ita vices rerum sunt, praemia gaudiis, et sequaces curae.
932. Lucretius, l. 4. 1124.
933. Prov. xiv. 13. Extremum gaudii luctas occupat.
934. Natalitia inquit celebrantur, nuptiae hic sunt; at ibi quid celebratur quod non dolet, quod non transit?
935. Apuleius 4. florid. Nihil quicquid homini tam prosperum divinitus datum, quin ei admixtum sit aliquid difficultatis ut etiam amplissima quaqua laetitia, subsit quaepiam vel parva querimonia conjugatione quadam mellis, et fellis.
936. Caduca nimirum et fragilia, et puerilibus consentanea crepundiis sunt ista quae vires et opes humanae vocantur, affluunt subito, repente delabuntur, nullo in loco, nulla in persona, stabilibus nixa radicibus consistunt, sed incertissimo flatu fortunae quos in sublime extulerunt improviso recursu destitutos in profundo miseriarum valle miserabiliter immergunt. Valerius, lib. 6. cap. 11.
937. Huic seculo parum aptus es, aut potius omnium nostrorum conditionem ignoras, quibus reciproco quodam nexu, &c. Lorchanus Gollobelgicus, lib. 3. ad annum 1598.
938. Horsum omnia studia dirigi debent, ut humana fortiter feramus.
940. Epist. 96. lib. 10. Affectus frequentes contemptique morbum faciunt. Distillatio una nec adhuc in morem adaucta, tussim facit, assidua et violenta pthisim.
941. Calidum ad octo: frigidum ad octo. Una hirundo non facit aestatem.
943. Fuschius, l. 3. sec. 1. cap. 7. Hildesheim, fol. 130.
945. De Anima. Turpe enim est homini ignorare sui corporis (ut ita dicam) aedificium, praesertim cum ad valetudinem et mores haec cognitio plurimum conducat.
954. In Micro. succos, sine quibus animal sustentari non potest.
957. Laurentius, cap. 20, lib. 1. Anat.
958. In these they observe the beating of the pulse.
959. Cujus est pars simularis a vi cutifica ut interiora muniat. Capivac. Anat. pag. 252.
960. Anat. lib. 1. c. 19. Celebris est pervulgata partium divisio principes et ignobiles partes.
961. D. Crooke out of Galen and others.
962. Vos vero veluti in templum ac sacrarium quoddam vos duci putetis, &c. Suavis et utilis cognitio.
963. Lib. 1. cap. 12. sect. 5.
964. Haec res est praecipue digna admiratione, quod tanta affectuum varietate cietur cor, quod omnes retristes et laetae statim corda feriunt et movent.
966. Ut orator regi: sic pulmo vocis instrumentum annectitur cordi, &c. Melancth.
968. Scalig. exerc. 307. Tolet. in lib. de anima. cap. 1. &c.
969. l. De anima. cap. 1.
971. Lib. 6. Doct. Va. Gentil. c. 13. pag. 1216.
973. Anima quaeque intelligimus, et tamen quae sit ipsa intelligere non valemus.
974. Spiritualem animam a reliquis distinctam tuetur, etiam in cadavere inhaerentem post mortem per aliquot menses.
976. Coelius, lib. 2. c. 31. Plutarch, in Grillo Lips. Cen. 1. ep. 50. Jossius de Risu et Fletu, Averroes, Campanella, &c.
977. Phillip. de Anima. ca. 1. Coelius, 20. antiq. cap. 3. Plutarch. de placit. philos.
978. De vit. et mort. part. 2. c. 3, prop. l. de vit. et mort. 2. c. 22.
979. Nutritio est alimenti transmutatio, viro naturalis. Scal. exerc. 101, sec. 17.
980. See more of Attraction in Scal. exer. 343.
981. Vita consistit in calido et humido.
982. Too bright an object destroys the organ.
983. Lumen est actus perspicui. Lumen a luce provenit, lux est in corpore lucido.
984. In Phaedon. (Notes 984-997 appear in the order 986, 984, 987, 985 in the original—KTH.)
985. De pract. Philos. 4.
987. Lac. cap. 8. de opif. Dei, I.
991. T. W. Jesuite, in his Passions of the Minde.
993. Nervi a spiritu moventur, spritus ab anima. Melanct.
994. Velcurio. Jucundum et anceps subjectum.
995. Goclenius in Ψυχολ. pag. 302. Bright in Phys. Scrib. l. 1. David Crusius, Melancthon, Hippius Hernius, Levinus Lemnius, &c.
996. Lib. an mores sequantur, &c.
998. Read Aeneas Gazeus dial. of the immortality of the Soul.
999. Ovid. Met. 15. We, who may take up our abode in wild beasts, or be lodged in the breasts of cattle.
1001. Nicephorus, hist. lib. 10. c. 35.
1003. Claudian, lib. 1. de rap. Proserp.
1004. Besides, we observe that the mind is born with the body, grows with it, and decays with it.
1005. Haec quaestio multos per annos varie, ac mirabiliter impugnata, &c.
1007. De eccles. dog. cap. 16.
1008. Ovid. 4. Met. The bloodless shades without either body or bones wanter.
1009. Bonorum lares, malorum vero larvas et lemures.
1010. Some say at three days, some six weeks, others otherwise.
1012. Nihil in intellectu, quod non prius fuerat in sensu. Velcurio.
1013. The pure part of the conscience.
1014. Quod tibi fieri non vis, alteri ne feceris.
1015. Res ab intellectu monstratas recipit, vel rejicit; approbat, vel improbat, Philip. Ignoti nulla cupido.
1016. Melancthon. Operationes plerumque ferae, etsi libera sit illa in essentia sua.
1017. In civilibus libera, sed non in spiritualibus Osiander.
1018. Tota voluntas aversa a Deo. Omnis homo mendax.
1019. Virg. We are neither able to contend against them, nor only to make way.
1020. Vel propter ignorantium, quod bonis studiis non sit instructa mens ut debuit, aut divinis praeceptis exculta.
1024. Melancholicos vocamus, quos exuperantia vel pravitas Melancholiae ita male habet, ut inde insaniant vel in omnibus, vel in pluribus iisque manifestis sive ad rectam rationem, voluntate pertinent, vel electionem, vel intellectus operationes.
1025. Pessimum et pertinacissimum morbum qui homines in bruta degenerare cogit.
1027. Angor animi in una contentione defixus, absque febre.
1029. Eorum definitio morbus quid non sit potius quam quid sit, explicat.
1030. Animae functiones imminuuntur in fatuitate, tolluntur in mania, depravantur solum in melancholia. Herc. de Sax. cap. 1. tract. de Melanch.
1032. Per consensum sive per essentiam.
1034. Sec. 7. de mor. vulgar. lib. 6.
1035. Spicel. de melancholia.
1036. Cap. 3. de mel. Pars affecta cerebrum sive per consensum, sive per cerebrum contingat, et procerum auctoritate et ratione stabilitur.
1037. Lib. de mel. Cor vero vicinitatis ratione una afficitur, acceptum transversum ac stomachus cum dorsali spina, &c.
1038. Lib. 1. cap. 10. Subjectum est cerebrum interius.
1039. Raro quisquam tumorem effugit lienis, qui hoc morbo afficitur, Piso. Quis affectus.
1040. See Donat. ab Altomar.
1041. Facultas imaginandi, non cogitandi, nec memorandi laesa hic.
1042. Lib. 3. Fen. 1. Tract. 4. cap. 8.
1044. Lib. Med. cap. 19. part. 2. Tract. 15. cap. 2.
1045. Hildesheim, spicel. 2 de Melanc. fol. 207, et fol. 127. Quandoque etiam rationalis si affectus inveteratus sit.
1046. Lib. posthumo de Melanc. edit. 1620. Deprivatur fides, discursus, opinio, &c. per vitium Imaginationes, ex Accidenti.
1047. Qui parvum caput habent, insensati plerique sunt. Arist. in physiognomia.
1048. Areteus, lib. 3. cap. 5.
1049. Qui prope statum sunt. Aret. Mediis convenit aetatibus, Piso.
1051. Lib. 1. part. 2. cap. 11.
1052. Primus ad Melancholiam non tam moestus sed et hilares, jocosi, cachinnantes, irrisores, et, qui plerumque praerubri sunt.
1053. Qui sunt subtilis ingenii, et multae perspicacitatis de facili incidunt in Melancholiam, lib. 1. cont. tract. 9.
1054. Nunquam sanitate mentis excidit aut dolore capitur. Erasm.
1056. Vacant conscientiae carnificina, nec pudefiunt, nec verentur, nec dilacerantur millibus curarum, quibus tota vita obnoxia est.
1057. Lib. 1. tract. 3. contradic. 18.
1060. Lib. 1. cap. 6. de sanit. tuenda.
1061. Quisve aut qualis sit humor aut quae istius differentiae, et quomodo gignantur in corpore, scrutandum, hac enim re multi veterum laboraverunt, nec facile accipere ex Galeno sententiam ob loquendi varietatem. Leon. Jacch. com. in 9. Rhasis, cap. 15. cap. 16. in 9. Rhasis.
1062. Lib. postum. de Melan. edit. Venetiis, 1620. cap. 7 et 8. Ab intemperie calida, humida, &c.
1063. Secundum magis aut minus si in corpore fuerit, ad intemperiem plusquam corpus salubriter ferre poterit: inde corpus morbosum effitur.
1064. Lib. 1. controvers. cap. 21.
1065. Lib. 1. sect. 4, cap. 4.
1067. Lib. 2. contradic. cap. 11.
1068. De feb. tract. diff. 2. cap. 1. Non est negandum ex hac fieri Melancholicos.
1070. Varie aduritur, et miscetur, unde variae amentium species, Melanct.
1071. Humor frigidus delirii causa, furoris calidus, &c.
1072. Lib. 1. cap. 10. de affect. cap.
1073. Nigrescit hic humor, aliquando supercalefactus, aliquando super frigefactus, ca. 7.
1074. Humor hic niger aliquando praeter modum calefactus, et alias refrigeratus evadit: nam recentibus carbonibus ei quid simile accidit, qui durante flamma pellucidissime candent, ea extincta prorsus nigrescunt. Hippocrates.
1075. Guianerius, diff. 2. cap. 7.
1076. Non est mania, nisi extensa melancholia.
1078. 2 Ser. 2. cap. 9. Morbus hic est omnifarius.
1079. Species indefinitae sunt.
1080. Si aduratur naturalis melancholia, alia fit species, si sanguis, alia, si flavibilis alia, diversa a primis: maxima est inter has differentia, et tot Doctorum sententiae, quot ipsi numero sunt.
1081. Tract. de mel. cap. 7.
1082. Quaedam incipiens quaedam consummata.
1083. Cap. de humor. lib. de anima. Varie aduritur et miscetur ipsa melancholia, unde variae amentium species.
1084. Cap. 16. in. 9. Rasis.
1085. Laurentius, cap. 4. de mel.
1087. 480. et 116. consult. consil. 12.
1088. Hildesheim. spicil. 2. fol. 166.
1089. Trincavellius, tom. 2. consil. 15 et 16.
1090. Cap. 13, tract. posth. de melan.
1091. Guarion. cons. med. 2.
1092. Laboravit per essentiam et a toto corpore.
1093. Machiavel, &c. Smithus de rep. Angl. cap. 8. lib. 1. Buscoldus, discur. polit. discurs. 5. cap. 7. Arist. l. 3. polit. cap. ult. Keckerm. alii, &c.
1095. Primo artis curitivae.
1096. Nostri primum sit propositi affectionum causas indagare; res ipsa hortari videtur, nam alioqui earum curatio, manca et inutilis esset.
1097. Path. lib. 1. cap. 11. Rerum cognoscere causas, medicis imprimis necessarium, sine qua nec morbum curare, nec praecavere licet.
1098. Tanta enim morbi varietas ac differentia ut non facile dignoscatur, unde initium morbus sumpserit. Melanelius e Galeno.
1099. Felix qui potuit rerum cognoscere causas.
1102. Lactant. instit. lib. 2. cap. 8.
1103. Mente captus, et summo animi moerore consumptus.
1104. Munster cosmog. lib. 4. cap. 43. De coelo substernebantur, tanquam insani de saxis praecipitati, &c.
1106. Gaguin. l. 3. c. 4. Quod Dionysii corpus discooperuerat, in insanam incidit.
1107. Idem lib. 9. sub. Carol. 6. Sacrorum contemptor, templi foribus effractis, dum D. Johannis argenteum simulacrum rapere contendit, simulacrum aversa facie dorsum ei versat, nec mora sacrilegus mentis inops, atque in semet insaniens in proprios artus desaevit.
1108. Giraldus Cambrensis, lib 1. c. 1. Itinerar. Cambriae.
1109. Delrio, tom. 3. lib. 6. sect. 3. quaest. 3.
1111. Lib. 8. cap. de Hierar.
1115. Lib. 1. de Abditis rerum causis.
1116. Respons. med. 12. resp.
1118. Lib. 1. c. 7. de orbis concordia. In nulla re major fuit altercatio, major obscuritas, minor opinionum concordia, quam de daemonibus et substantiis separatis.
1119. Lib. 3. de Trinit. cap. 1.
1120. Pererius in Genesin. lib. 4. in cap. 3. v. 23.
1121. See Strozzius Cicogna omnifariae. Mag. lib. 2. c. 15. Jo. Aubanus, Bredenbachius.
1122. Angelus per superbiam separatus a Deo, qui in veritate non stetit. Austin.
1123. Nihil aliud sunt Daemones quam nudae animae quae corpore deposito priorem miserati vitam, cognatis succurrunt commoti misericordia, &c.
1124. De Deo Socratis. All those mortals are called Gods, who, the course of life being prudently guided and governed, are honoured by men with temples and sacrifices, as Osiris in Aegypt, &c.
1125. He lived 500 years since.
1126. Apuleius: spiritus animalia sunt animo passibilia, mente rationalia, corpore aeria, tempore sempiterna.
1127. Nutriuntur, et excrementa habent, quod pulsata doleant solido percussa corpore.
1128. Whatever occupies space is corporeal:—spirit occupies space, therefore, &c. &c.
1129. 4 lib. 4. Theol. nat. fol. 535.
1130. Which has no roughness, angles, fractures, prominences, but is the most perfect amongst perfect bodies.
1131. Cyprianus in Epist. montes etiam et animalia transferri possunt: as the devil did Christ to the top of the pinnacle; and witches are often translated. See more in Strozzius Cicogna, lib. 3. cap. 4. omnif. mag. Per aera subducere et in sublime corpora ferre possunt, Biarmanus. Percussi dolent et uruntur in conspicuos cineres. Agrippa, lib. 3. cap. de occul. Philos.
1132. Agrippa, de occult. Philos. lib. 3. cap. 18.
1133. Part. 3. Sect. 2. Mem. 1. Subs. 1. Love Melancholy.
1134. By gazing steadfastly on the sun illuminated with his brightest rays.
1135. Genial. dierum. Ita sibi visum et compertum quum prius an essent ambigeret Fidem suam liberet.
1136. Lib. 1. de verit. Fidei. Benzo, &c.
1137. Lib. de Divinatione et magia.
1138. Cap. 8. Transportavit in Livoniam cupiditate videndi, &c.
1139. Sic Hesiodus de Nymphis vivere dicit. 10. aetates phaenicum vel. 9. 7. 20.
1140. Custodes hominum et provinciarum, &c. tanto meliores hominibus, quanto hi brutis animantibus.
1141. Praesides Pastores, Gubernatores hominum, et illi animalium.
1142. Coveting nothing more than the admiration of mankind.
1143. Natura familiares ut canes hominibus multi aversantur et abhorrent.
1144. Ab nomine plus distant quam homo ab ignobilissimo verne, et tamen quidam ex his ab hominibus superantur ut homines a feris, &c.
1145. Cibo et potu uti et venere cum hominibus ac tandem mori, Cicogna. l. part. lib. 2. c. 3.
1146. Plutarch. de defect. oraculorum.
1147. Lib. de Zilphis et Pigmeis.
1148. Dii gentium a Constantio prostigati sunt, &c.
1149. Octovian. dial. Judaeorum deum fuisse Romanorum numinibus una cum gente captivum.
1150. Omnia spiritibus plena, et ex eorum concordia et discordia omnes boni et mali effectus promanant, omnia humana reguntur: paradoxa veterum de quo Cicogna. omnif. mag. l. 2. c. 3.
1151. Oves quas abacturus erat in quascunque formas vertebat Pausanias, Hyginus.
1152. Austin in l. 2. de Gen. ad literam cap. 17. Partim quia subtilioris sensus acumine, partim scientia calidiore vigent et experientia propter magnam longitudinem vitae, partim ab Angelis discunt, &c.
1153. Lib. 3. omnif. mag. cap. 3.
1155. Quum tanti sit et tam profunda spiritum scientia, mirum non est tot tantasque res visu admirabiles ab ipsis patrari, et quidem rerum naturalium ope quas multo melius intelligunt, multoque peritius suis locis et temporibus applicare norunt, quam homo, Cicogna.
1156. Aventinus, quicquid interdiu exhauriebatur, noctu explebatur. Inde pavefacti cura tores, &c.
1157. In lib. 2. de Anima text 29. Homerus discriminatim omnes spiritus daemones vocat.
1158. A Jove ad inferos pulsi, &c.
1159. De Deo Socratis adest mihi divina sorte Daemonium quoddam a prima pueritia me secutum, saepe dissuadet, impellit nonnunquam instar ovis, Plato.
1160. Agrippa lib. 3. de occul. ph. c. 18. Zancb. Pictorus, Pererius Cicogna. l. 3. cap. 1.
1162. Quibus datum est nocere terrae et mari, &c.
1163. Physiol. Stoicorum e Senec. lib. 1. cap. 28.
1164. Usque ad lunam animas esse aethereas vocarique heroas, lares, genios.
1166. Nihil vacuum ab his ubi vel capillum in aere vel aqua jaceas.
1169. Lib. 7. cap. 34 et 5. Syntax. art. mirab.
1170. Comment in dial. Plat. de amore, cap. 5. Ut sphaera quaelibet super nos, ita praestantiores habent habitatores suae sphaerae consortes, ut habet nostra.
1171. Lib. de Amica. et daemone med. inter deos et homines, dica ad nos et nostra aequaliter ad deos ferunt.
1172. Saturninas et Joviales accolas.
1173. In loca detrusi sunt infra caelestes orbes in aerem scilicet et infra ubi Judicio generali reservantur.
1177. Austin: hoc dixi, ne quis existimet habitare ibimala daemonia ubi Solem et Lunam et Stellas Deus ordinavit, et alibi nemo arbitraretur Daemonom coelis habitare cum Angelis suis unde lapsum credimus. Idem. Zanch. l. 4. c. 3. de Angel. mails. Pererius in Gen. cap. 6. lib. 8. in ver. 2.
1178. Perigram. Hierosol.
1179. Fire worship, or divination by fire.
1180. Domus Diruunt, muros dejiciunt, immiscent se turbinibus et procellis et pulverem instar columnae evehunt. Cicogna l. 5. c. 5.
1182. De praestigiis daemonum. c. 16. Convelli culmina videmus, prosterni sata, &c.
1183. De bello Neapolitano, lib. 5.
1184. Suffitibus gaudent. Idem Just. Mart. Apol. pro Christianis.
1185. In Dei imitationem, saith Eusebius.
1186. Dii gentium Daemonia, &c. ego in eorum statuas pellexi.
1187. Et nunc sub divorum nomine coluntur a Pontificiis.
1188. Lib. 11. de rerum ver.
1189. Lib. 3. cap. 3. De magis et veneficis, &c. Nereides.
1192. Pro salute hominum excubare se simulant, sed in eorum perniciem omnia moliuntur. Aust.
1193. Dryades, Oriades, Hamadryades.
1194. Elvas Olaus voc. at lib. 3.
1196. Lib. 3. cap. 11. Elvarum choreas Olaus lib. 3. vocat saltum adeo profunde in terras imprimunt, ut locus insigni deinceps virore orbicularis sit, et gramen non pereat.
1197. Sometimes they seduce too simple men into their mountain retreats, where they exhibit wonderful sights to their marvelling eyes, and astonish their ears by the sound of bells, &c.
1198. Lib. de Zilph. et Pigmaeus Olaus lib. 3.
1199. Lib. 7. cap. 14. Qui et in famulitio viris et feminis inserviunt, conclavia scopis purgant, patinas mundant, ligna portant, equos curant, &c.
1200. Ad ministeria utuntur.
1201. Where treasure is hid (as some think) or some murder, or such like villainy committed.
1202. Lib. 16. de rerum varietat.
1203. Vel spiritus sunt hujusmodi damnatorum, vel e purgatorio, vel ipsi daemones, c. 4.
1204. Quidam lemures domesticis instrumentis noctu ludunt: patinas, ollas, cantharas, et alia vasa dejiciunt, et quidam voces emittunt, ejulant, risum emittunt, &c. ut canes nigri, feles, variis formis, &c.
1206. Meridionales Daemones Cicogna calls them, or Alastores, l. 3. cap. 9.
1207. Sueton. c. 69. in Caligula.
1208. Strozzius Cicogna. lib. 3. mag. cap. 5.
1210. M. Carew. Survey of Cornwall, lib. 2. folio 140.
1211. Horto Geniali, folio 137.
1212. Part 1. c. 19. Abducunt eos a recta via, et viam iter facientibus intercludunt.
1213. Lib. 1. cap. 44. Daemonum cernuntur et audiuntur ibi frequentes illusiones, unde viatoribus cavendum ne ce dissocient, aut a tergo maneant, voces enim fingunt sociorum, ut a recto itinere abducant, &c.
1214. Mons sterilis et nivosus, ubi intempesta nocte umbrae apparent.
1215. Lib. 2. cap. 21. Offendicula faciunt transeuntibus in via et petulanter ridet cum vel hominem vel jumentum ejus pedes atterere faciant, et maxime si homo maledictus et calcaribus saevint.
1217. Vestiti more metallicorum, gestus et opera eorum imitantur.
1218. Immisso in terrae carceres vento horribiles terrae motus efficiunt, quibus saepe non domus modo et turres, sed civitates integrae et insulae haustae sunt.
1219. Hierom. in 3. Ephes. Idem Michaelis. c. 4. de spiritibus. Idem Thyreus de locis infestis.
1220. Lactantius 2. de origins erroris cap. 15. hi maligni spiritus per omnem terram vagantur, et solatium perditionis suae perdendis hominibus operantur.
1221. Mortalium calamitates epulae sunt malorum daemonum, Synesius.
1222. Daminus mendacii a seipso deceptus, alios decipere cupit, adversarius humani generis, Inventor mortis, superbiae institutor, radix malitiae, scelerum caput, princeps omnium vitiorum, fuit inde in Dei contumeliam, hominum perniciem: de horum conatibus et operationibus lege Epiphanium. 2. Tom. lib. 2. Dionysium. c. 4. Ambros. Epistol. lib. 10. ep. et 84. August. de civ. Dei lib. 5. c. 9., lib. 8. cap. 22. lib. 9. 18. lib. 10. 21. Theophil. in 12. Mat. Pasil. ep. 141. Leonem Ser. Theodoret. in 11. Cor. ep. 22. Chrys. hom. 53. in 12. Gen. Greg. in 1. c. John. Barthol. de prop. l. 2. c. 20. Zanch. l. 4. de malis angelis. Perer. in Gen. l. 8. in c. 6. 2. Origen. saepe praeliis intersunt, itinera et negotia nostra quaecumque dirigunt, clandestinis subsidiis optatos saepe praebent successus, Pet. Mar. in Sam. &c. Ruscam de Inferno.
1223. Et velut mancipia circumfert Psellus.
1224. Lib. de trans. mut. Malac. ep.
1225. Custodes sunt hominum, et eorum, ut nos animalium: tum et provinciis praepositi regunt auguriis, somniis, oraculis, pramiis, &c.
1226. Lipsius, Physiol. Stoic, lib. 1. cap. 19.
1227. Leo Suavis. idem et Tritemius.
1228. They seek nothing more earnestly than the fear and admiration of men.
1229. It is scarcely possible to describe the impotent ardour with which these malignant spirits aspire to the honour of being divinely worshipped.
1230. Omnif. mag. lib. 2. cap. 23.
1231. Ludus deorum sumus.
1232. Lib. de anima et daemone.
1233. Quoties sit, ut Principes novitium aulicum divitiis et dignitatibus pene obruant, et multorum annorum ministrum, qui non semel pro hero periculum subiit, ne teruntio donent, &c. Idem. Quod Philosophi non remunerentur, cum scurra et ineptus ob insulsum jocum saepe praemium reportet, inde fit, &c.
1234. Lib de cruelt. Cadaver.
1235. Boissardus, c. 6 magia.
1236. Godelmanus, cap. 3. lib. 1 de Magis. idem Zanchius, lib. 4. cap. 10 et 11. de malis angelis.
1237. Nociva Melancholia furiosos efficit, et quandoque penitus interficit. G. Picolominens Idemque Zanch. cap. 10. lib. 4. si Deus permittat, corpora nostra movere possunt, alterare, quovis morborum et malorum genere afficere, imo et in ipsa penetrare et saevire.
1238. Inducere potest morbos et sanitates.
1239. Viscerum actiones potest inhibere latenter, et venenis nobis ignotis corpus inficere.
1240. Irrepentes corporibus occulto morbos fingunt, mentes terrent, membra distorquent. Lips. Phil. Stoic. l. 1. c. 19.
1241. De rerum ver. l. 16. c. 93.
1242. Quum mens immediate decipi nequit, premum movit phantasiam, et ita obfirmat vanis conceptibus aut ut ne quem facultati aestimativae rationi locum relinquat. Spiritus malus invadit animam, turbat sensus, in furorem conjicit. Austin. de vit. Beat.
1243. Lib. 3. Fen. 1. Tract. 4. c. 18.
1244. A Daemone maxime proficisci, et saepe solo.
1246. Caep. de mania lib. de morbis cerebri; Daemones, quum sint tenues et incomprehensibiles spiritus, se insinuare corporibus humanis possunt, et occulte in viscerribus operti, valetudinem vitiare, somniis animas terrere et mentes furoribus quatere. Insinuant se melancholicorum penetralibus, intus ibique considunt et deliciantur tanquam in regione clarissimorum siderum, coguntque animum furere.
1247. Lib. 1. cap. 6. occult. Philos. part 1. cap. 1. de spectris.
1248. Sine cruce et sanctificatione sic & daemone obsessa. dial.
1250. Penult. de opific. Dei.
1251. Lib. 28. cap. 26. tom. 9.
1253. Et quomodo venefici fiant enarrat.
1254. De quo plura legas in Boissardo, lib. 1. de praestig.
1255. Rex Jacobus, Daemonol. l. 1. c. 3.
1256. An university in Spain in old Castile.
1257. The chief town in Poland.
1258. Oxford and Paris, see finem P. Lombardi.
1259. Praefat. de magis et veneficis.
1260. Rotatum Pileum habebat, quo ventos violentos cieret, aerem turbaret, et in quam partem, &c.
1262. Ministerio hirci nocturni.
1263. Steriles nuptos et inhabiles, vide Petrum de Pallude, lib. 4. distinct. 34. Paulum Guiclandum.
1264. Infantes matribus suffurantur, aliis suppositivis in locum verorum conjectis.
1266. D. Luther, in primum praeceptum, et Leon. Varius, lib. 1. de Fascino.
1268. Boissardus de Magis.
1269. Daemon. lib. 3. cap. 3.
1270. Vide Philostratum, vita ejus; Boissardum de Magis.
1271. Nubrigenses lege lib. 1. c. 19. Vide Suidam de Paset. De Cruent. Cadaver.
1272. Erastus. Adolphus Scribanius.
1273. Virg. Aeneid. 4. Incantatricem describens: Haec se carminibus promittit solvere mentes. Quas velit, ast aliis duras immittere curas.
1274. Godelmanus, cap. 7. lib. 1. Nutricum mammas praesiccant, solo tactu podagram, Apoplexiam, Paralysin, et alios morbos, quos medicina curare non poterat.
1275. Factus inde Maniacus, spic. 2. fol. 147.
1276. Omnia philtra etsi inter se differant, hoc habent commune, quod hominem efficiant melancholicum. epist. 231. Scholtzii.
1277. De cruent. Cadaver.
1278. Astra regunt homines, et regit astra Deus.
1279. Chirom. lib. Quaeris a me quantum operantur astra? dico, in nos nihil astra urgere, sed animos praeclives trahere: qui sic tamen liberi sunt, ut si ducem sequantur rationem, nihil efficiant, sin vero naturam, id agere quod in brutis fere.
1280. Coelum vehiculum divinae virtutis, cujus mediante motu, lumine et influentia, Deus! elementaria corpora ordinat et disponit Th. de Vio. Cajetanus in Psa. 104.
1281. Mundus iste quasi lyra ab excellentissimo quodam artifice concinnata, quem qui norit mirabiles eliciet harmonias. J. Dee. Aphorismo 11.
1282. Medicus sine coeli peritia nihil est, &c. nisi genesim sciverit, ne tantillum poterit. lib. de podag.
1283. Constellatio in causa est; et influentia coeli morbum hunc movet, interdum omnibus aliis amotis. Et alibi. Origo ejus a Coelo petenda est. Tr. de morbis amentium.
1284. Lib. de anima, cap. de humorib. Ea varietas in Melancholia, habet caelestes causas ☌ ♄ et ♃ in □ ☌ ♂ et ☾ in ♏.
1285. Ex atra bile varii generantur morbi perinde ut ipse multum calidi aut frigidi in se habuerit, quum utrique suscipiendo quam aptissima sit, tametsi suapte natura frigida sit. Annon aqua sic afficitur a calore ut ardeat; et a frigore, ut in glaciem concrescat? et haec varietas distinctionum, alii flent, rident, &c.
1286. Hanc ad intemperantiam gignendam plurimum confert ♂ et ♄ positus, &c.
1287. ☿ Quoties alicujus genitura in ♏ et ♓ adverso signo positus, horoscopum partiliter tenueret atque etiam a ♂ vel ♄ □ radio percussus fuerit, natus ab insania vexabitur.
1288. Qui ♄ et ♂ habet, alterum in culmine, alterum imo coelo, cum in lucem venerit, melancholicus erit, a qua sanebitur, si ☿ illos irradiarit.
1289. Hac configuratione natus, Aut Lunaticus, aut mente captus.
1290. Ptolomaeus centiloquio, et quadripartito tribuit omnium melancholicorum symptoma siderum influentis.
1291. Arte Medica. accedunt ad has causas affectiones siderum. Plurimum incitant et provocant influentiae caelestes. Velcurio, lib. 4. cap. 15.
1292. Hildesheim, spicel. 2. de mel.
1293. Joh. de Indag. cap. 9. Montaltus, cap. 22.
1294. Caput parvum qui habent cerebrum et spiritus plerumque angustos, facile incident in Melancholiam rubicundi. Aetius. Idem Montaltus, c. 21. e Galeno.
1295. Saturnina a Rascetta per mediam manum decurrens, usque ad radicem montis Saturni, a parvis lineis intersecta, arguit melancholicos. Aphoris. 78.
1296. Agitantur miseriis, continuis inquietudinibus, neque unquam a solitudine liberi sunt, anxie affiguntur amarissimis intra cogitationibus, semper tristes, suspitiosi, meticulosi: cogitationes sunt, velle agrum colere, stagna amant et paludes, &c. Jo. de Indagine, lib. 1.
1297. Caelestis Physiognom. lib. 10.
1298. Cap. 14. lib. 5. Idem maculae in ungulis nigrae, lites, rixas, melancholiam significant, ab humore in corde tali.
1299. Lib. 1. Path. cap. 11.
1300. Venit enim properata malis inopina senectus: et dolor aetatem jussit inesse meam. Boethius, met. 1. de consol. Philos.
1301. Cap. de humoribus, lib. de Anima.
1302. Necessarium accidens decrepitis, et inseparabile.
1304. Meteran. Belg. hist. lib. 1.
1305. Sunt morosi anxii, et iracundi et difficiles senes, si quaerimus, etiam avari, Tull. de senectute.
1306. Lib. 2. de Aulico. Senes avari, morosi, jactabundi, philauti, deliri, superstitiosi, auspiciosi, &c. Lib. 3. de Lamiis, cap. 17. et 18.
1307. Solarium, opium lupiadeps, lacr. asini, &c. sanguis infantum, &c.
1308. Corrupta est iis ab humore Melancholico phantasia. Nymanus.
1309. Putant se laedere quando non laedunt.
1310. Qui haec in imaginationis vim referre conati sunt, atrae bilis, inanem prorsus laborem susceperunt.
1311. Lib. 3. cap. 4. omnif. mag.
1312. Lib. 1. cap. 11. path.
1313. Ut arthritici Epilep. &c.
1314. Ut filii non tam possessionum quam morborum baeredes sint.
1315. Epist. de secretis artis et naturae, c. 7. Nam in hoc quod patres corrupti sunt, generant filios corruptae complexionis, et compositionis, et filii eorum eadem de causa se corrumpunt, et sic derivatur corruptio a patribus ad filios.
1316. Non tam (inquit Hippocrates) gibbos et cicatrices oris et corporis habitum agnoscis ex iis, sed verum incessum gestus, mores, morbos, &c.
1318. Affectus parentum in foetus transeunt, et puerorum malicia parentibus imputanda, lib. 4. cap. 3. de occult, nat. mirae.
1319. Ex pituitosis pituitosi, ex biliosis biliosi, ex lienosis et melancholicis melancholici.
1320. Epist. 174. in Scoltz. Nascitur nobiscum illa aliturque et una cum parentibus habemus malum hunc assem. Jo. Pelesius, lib. 2. de cura humanorum affectuum.
1323. Saepe non eundem, sed similem producit effectum, et illaeso parente transit. in nepotem.
1324. Dial. praefix. genituris Leovitii.
1325. Bodin. de rep. cap. de periodis reip.
1326. Claudius Abaville, Capuchion, in his voyage to Maragnan. 1614. cap. 45. Nemo fere aegrotus, sano omnes et robusto corpore, vivunt annos. 120, 140. sine Medicina. Idem Hector Boethius de insulis Orchad. et Damianus a Goes de Scandia.
1327. Lib. 4. c. 3. de occult. nat. mir. Tetricos plerumque filios senes progenerant et tristes, rarios exhilaratos.
1328. Coitus super repletionem pessimus, et filii qui tum gignuntur, aut morbosi sunt, aut stolidi.
1329. dial, praefix. Leovito.
1331. De occult. nat. mir. temulentae et stolidae mulieres liberos plerumque producunt sibi similes.
1332. Lib. 2, c. 8. de occult, nat. mir. Good Master Schoolmaster do not English this.
1333. De nat. mul. lib. 3. cap. 4.
1334. Buxdorphius, c. 31. Synag. Jud. Ezek. 18.
1335. Drusius obs. lib. 3. cap. 20.
1336. Beda. Eccl. hist. lib. 1. c. 27. respons. 10.
1337. Nam spiritus cerebri si tum male afficiantur, tales procreant, et quales fuerint affectus, tales filiorum: ex tristibus tristes, ex jucundis jucundi nascuntur, &c.
1338. Fol. 129. mer. Socrates' children were fools. Sabel.
1339. De occul. nat. mir. Pica morbus mulierum.
1340. Baptista Porta, loco praed. Ex leporum intuitu plerique infantes edunt bifido superiore labello.
1341. Quasi mox in terram collapsurus, per omne vitam incedebat cum mater gravia ebrium hominem sic incedentem viderat.
1342. Civem facie cadaverosa, qui dixit, &c.
1343. Optimum bene nasci, maxima para felicitatis nostrae bene nasci; quamobrem praeclere humano generi consultam videretur, si solis parentis bene habiti et sani, liberis operam darent.
1344. Infantes infirmi praecipitio necati. Bohemus, lib. 3. c. 3. Apud Lacones olim. Lipsius, epist. 85. cent. ad Belgas, Dionysio Villerio, si quos aliqua membrorum parte inutiles notaverint, necari jubent.
1345. Lib. 1. De veterum Scotorum moribus. Morbo comitiali, dementia, mania, lepra, &c. aut simila labe, quae facile in prolem transmittitur, laborantes inter eos, ingenti facta indagine, inventos, ne gens foeda contagione laederetur, ex iis nata, castraverunt, mulieres hujusmodi procul a virorum consortio abregarunt, quod si harum aliqua concepisse inveniebatur, simul cum foetu nondum edito, defodiebatur viva.
1347. Fecit omnia delicta quae fieri possunt circa res sex non naturales, et eae fuerunt causae extrinsecae, ex quibus postea ortae sunt obstructiones.
1348. Path. I. l. c. 2. Maximam in gignendis morbis vim obtinet, pabulum, materiamque morbi suggerens: nam nec ab aere, nec a perturbationibus, vel aliis evidentibus causis morbi sunt, nisi consentiat corporis praeparatio, et humorum constitutio. Ut semel dicam, una gula est omnium morborum mater, etiamsi alius est genitor. Ab hac morbi sponte saepe emanant, nulla alia cogente causa.
1349. Cogan, Eliot, Vauhan, Vener.
1352. Non laudatur quia melancholicum praebet alimentum.
1353. Male alit cervina (inquit Frietagius) crassissimum et atribilarium suppeditat alimentum.
1354. Lib. de subtiliss. dieta. Equina caro et asinina equinis danda est hominibus et asininis.
1355. Parum obsunt a natura Leporum. Bruerinus, l. 13. cap. 25. pullorum tenera et optima.
1356. Illaudabilis succi nauseam provocant.
1358. Curio. Frietagius, Magninus, part. 3. cap. 17. Mercurialis, de affect, lib. I. c. 10. excepts all milk meats in Hypochondriacal Melancholy.
1359. Wecker, Syntax. theor. p. 2. Isaac, Bruer. lib. 15. cap. 30. et 31.
1361. Omni loco et omni tempore medici detestantur anguillas praesertim circa solstitium. Damnanturtum sanis tum aegris.
1362. Cap. 6. in his Tract of Melancholy.
1363. Optime nutrit omnium judicio inter primae notae pisces gustu praestanti.
1364. Non est dubium, quin pro variorum situ, ac natura, magnas alimentorum sortiantur differentias, alibi suaviores, alibi lutulentiores.
1365. Observat. 16. lib. 10.
1366. Pseudolus act. 3. scen. 2.
1368. Quare rectius valedutini suae quisque consulet, qui lapsus priorum parentum memor, eas plane vel omiserit vel parce degustarit. Kersleius, cap. 4, de vero usu med.
1369. In Mizaldo de Horto, P. Crescent. Herbastein, &c.
1370. Cap. 13. part. 3. Bright, in his Tract of Mel.
1371. Intellectum turbant, producunt insaniam.
1372. Audivi (inquit Magnin.) quod si quis ex iis per annum continue comedat, in insaniam caderet. cap. 13. Improbi succi sunt. cap. 12.
1373. De rerum varietat. In Fessa plerumque morbosi, quod fructus comedant ter in die.
1376. Bright, c. 6. excepts honey.
1377. Hor. apud Scoltzium, consil. 186.
1378. Ne comedas crustam, choleram quia gignit adustam. Schol. Sal.
1380. Ex vini patentis bibitione, duo Alemani in uno mense melancholici facti sunt.
1381. Hildesheim, spicel. fol. 273.
1382. Crassum generat sanguinem.
1383. About Danzig in Spruce, Hamburgh, Leipsig.
1384. Henricus Abrmcensis.
1385. Potus tum salubris tum jucundus, l. 1.
1386. Galen l. 1. de san. tuend. Cavendae sunt aquae quae ex stagnis hauriuntur, et quae turbidae and male olentes, &c.
1387. Innoxium reddit et bene olentum.
1388. Contendit haec vitia coctione non emendari.
1389. Lib. de bonitate aquae, hydropem auget, febres putridas, splenem, tusses, nocet oculis, malum habitum corporis et colorem.
1390. Mag. Nigritatem inducit si pecora biberint.
1391. Aquae nivibus coactae strumosos faciunt.
1392. Cosmog. l. 3. cap. 36.
1393. Method, hist. cap. 5. Balbutiunt Labdoni in Aquitania ob aquas, atque hi morbi ab acquis in corpora derivantur.
1394. Edulia ex sanguine et suffocato parta. Hildesheim.
1395. Cupedia vero, placentae, bellaria, commentaque alia curiosa pistorum et coquorum, gustui servientium conciliant morbos tum corpori tum animo insanibiles. Philo Judaeus, lib. de victimis. P. Jov. vita ejus.
1396. As lettuce steeped in wine, birds fed with fennel and sugar, as a Pope's concubine used in Avignon. Stephan.
1397. Animae negotium illa facessit, et de templo Dii immundum stabulum facit. Peletius, 10. c.
1398. Lib. 11. c. 52. Homini cibus utilissimus simplex, acervatio cirborum pestifera, et condimenta perniciosa, multos morbos multa fercula ferunt.
1399. 31. Dec. 2. c. Nihil deterius quam si tempus justo longius comedendo protrahatur, et varia ciborum genera conjungantur: inde morborum scaturigo, quae ex repugnantia humorum oritur.
1402. Nimia repletio ciborum facit melancholicum.
1403. Comestio superflua cibi, et potus quantitas nimia.
1404. Impura corpora quanto magis nutris, tanto magis laedis: putrefacit enim alimentum vitiosus humor.
1405. Vid. Goclen. de portentosis coenis, &c. puteani Com.
1406. Amb. lib. de Jeju. cap. 14. They who invite us to a supper, only conduct us to our tomb.
1407. Juvenal. The highest-priced dishes afford the greatest gratification.
1409. Na. quaest. 4. ca. ult. fastidio est lumen gratuitum, dolet quod sole, quod spiritum emere non possimus, quod hic aer non emptus ex facili, &c. adeo nihil placet, nisi quod carum est.
1410. Ingeniosi ad Gulam.
1411. Olim vile mancipium, nunc in omni aestimatione, nunc ars haberi caepta, &c.
1412. Epist. 28. l. 7. Quorum in ventre ingenium, in patinis, &c.
1413. In lucem coenat. Sertorius.
1415. Mancipia gulae, dapes non sapore sed sumptu aestimantes. Seneca, consol. ad Helvidium.
1416. Saevientia guttura satiare non possunt fluvii et maria, Aeneas Sylvius, de miser. curial.
1418. Hor. lib. 1. Sat. 3.
1419. Diei brevitas conviviis, noctis longitudo stupris conterebratur.
1420. Et quo plus capiant, irritamenta excogitantur.
1421. Fores portantur ut ad convivium reportentur, repleri ut exhauriant, et exhauriri ut bibant. Ambros.
1422. Ingentia vasa velut ad ostentationem, &c.
1424. Lib. 3. Anthol. c. 20.
1425. Gratiam conciliant potando.
1427. Lib. de educandis principum liberis.
1429. Idem strenui potatoris Episcopi Sacellanus, cum ingentem pateram exhaurit princeps.
1430. Bohemus in Saxonia. Adeo immoderate et immodeste ab ipsis bibitur, ut in compotationibus suis non cyathis solum et cantharis sat infundere possint, sed impletum mulctrale apponant, et scutella injecta hortantur quemlibet ad libitum potare.
1431. Dictu incredible, quantum hujusce liquorice immodesta gens capiat, plus potantem amicissimum habent, et cert coronant, inimicissimum e contra qui non vult, et caede et fustibus expiant.
1432. Qui potare recusat, hostis habetur, et caede nonnunquam res expiatur.
1433. Qui melius bibit pro salute domini, melior habetur minister.
1434. Graec. Poeta apud Stobaeum, ser. 18.
1435. Qui de die jejunant, et nocte vigilant, facile cadunt in melancholiam; et qui naturae modum excedunt, c. 5. tract. 15. c. 2. Longa famis tolerantia, ut iis saepe accidit qui tanto cum fervore Deo servire cupiunt per jejunium, quod maniaci efficiantur, ipse vidi saepe.
1436. In tenui victu aegri delinquunt, ex quo fit ut majori afficiantur detrimento, majorque fit error tenui quam pleniore victu.
1437. Quae longo tempore consueta sunt, etiamsi deteriora, minus in assuetis molestare solent.
1438. Qui medice vivit, misere vivit.
1439. Consuetudo altera natura.
1440. Herefordshire, Gloucestershire, Worcestershire.
1441. Leo Afer. l. 1. solo camelorum lacte contenti, nil praeterea deliciarum ambiunt.
1442. Flandri vinum butyro dilutum bibunt (nauseo referens) ubique butyrum inter omnia fercula et bellaria locum obtinet. Steph. praefat. Herod.
1443. Delectantur Graeci piscibus magis quam carnibus.
1445. P. Jovius descript. Britonum. They sit, eat and drink all day at dinner in Iceland, Muscovy, and those northern parts.
1446. Suidas, vict. Herod, nihilo cum eo melius quam si quis Cicutam, Aconitum, &c.
1447. Expedit. in Sinas, lib. 1. c. 3. hortensium herbarum et olerum, apud Sinas quam apud nos longe frequentior usus, complures quippe de vulgo reperias nulla alia re vel tenuitatis, vel religionis causa vescentes. Equus, Mulus, Asellus, &c. aeque fere vescuntur ac pabula omnia, Mat. Riccius, lib. 5. cap. 12.
1448. Tartari mulis, equis vescuntur et crudis carnibus, et fruges contemnunt, dicentes, hoc jumentorum pabulum et bonum, non hominum.
1449. Islandiae descriptione victus corum butyro, lacte, caseo consistit: pisces loco panis habent, potus aqua, aut serum, sic vivunt sine medicina multa ad annos 200.
1450. Laet. occident. Ind. descrip. lib. 11. cap. 10. Aquam marinam bibere sueti absque noxa.
1453. Benzo et Fer. Cortesius, lib. novus orbis inscrip.
1454. Linschoten, c. 56. Palmae instar totius orbis arboribus longe praestantior.
1456. Teneris assuescere multum.
1457. Repentinae mutationes noxam pariunt. Hippocrat. Aphorism. 21. Epist. 6. sect. 3.
1458. Bruerinus, lib. 1. cap. 23.
1459. Simpl. med. c. 4. l. 1.
1460. Heurnius, l. 3. c. 19. prax. med.
1462. In dubiis consuetudinem sequatur adolescens, et inceptis perseveret.
1463. Qui cum voluptate assumuntur cibi, ventriculus avidius complectitur, expeditiusque concoquit, et quae displicent aversatur.
1464. Nothing against a good stomach, as the saying is.
1465. Lib. 7. Hist. Scot.
1467. Quae excernuntur aut subsistunt.
1468. Ex ventre suppresso, inflammationes, capitis dolores, caligines crescunt.
1469. Excrementa retenta mentis agitationem parere solent.
1471. Tam delirus, ut vix se hominem agnosceret.
1472. Alvus astrictus causa.
1473. Per octo dies alvum siccum habet, et nihil reddit.
1474. Sive per nares, sive haemorrhoides.
1475. Multi intempestive ab haemorrhoidibus curati, melancholia corrupti sunt. Incidit in Scyllam, &c.
1477. Breviar. l. 7. c. 18.
1478. Non sine magno incommodo ejus, cui sanguis a naribus promanat, noxii sanguinis vacuatio impediri potest.
1479. Novi quosdam prae pudore a coitu abstinentes, turpidos, pigrosque factos; nonnullos etiam melancholicos, praeter modum moestos, timidosque.
1480. Nonnulli nisi coeant assidue capitis gravitate infestantur. Dicit se novisse quosdam tristes et ita factos ex intermissione Veneris.
1481. Vapores venenatos mittit sperma ad cor et cerebrum. Sperma plus diu retentum, transit in venenum.
1482. Graves producit corporis et animi aegritudines.
1483. Ex spermate supra modum retento monachos et viduas melancholicos saepe fieri vidi.
1484. Melancholia orta a vasis seminariis in utero.
1485. Nobilis senex Alsatus juvenem uxorem duxit, at ille colico dolore, et multis morbis correptus, non potuit praestare officium mariti, vix inito matrimonio aegrotus. Illa in horrendum furorum incidit, ob Venerem cohibitam ut omnium eam invisentium congressum, voce, vultu, gestu expeteret, et quum non consentirent, molossos Anglicanos magno expetiit clamore.
1486. Vidi sacerdotem optimum et pium, qui quod nollet uti Venere, in melancholica symptomata incidit.
1487. Ob abstinentiam a concubitu incidit in melancholiam.
1488. Quae a coitu exacerbantur.
1489. Superstuum coitum causam ponunt.
1490. Exsiccat corpus, spiritus consumit, &c. caveant ab hoc sicci, velut inimico mortali.
1491. Ita exsiccatus ut e melancholico statim fuerit insanus, ab humectantibus curatus.
1492. Ex cauterio et ulcere exsiccato.
1493. Gord. c. 10. lib. 1. Discommends cold baths as noxious.
1494. Siccum reddunt corpus.
1495. Si quis longius moretur in iis, aut nimis frequenter, aut importune utatur, humores putrefacit.
1496. Ego anno superiore, quendam guttosum vidi adustum, qui ut liberaretur de gutta, ad balnea accessit, et de gutta liberatus, maniacus factus est.
1497. On Schola Salernitana.
1498. Calefactio et ebullitio per venae incisionem, magis saepe incitatur et augetur, majore impetu humores per corpus discurrunt.
1499. Lib. de flatulenta Melancholia. Frequens sanguinis missio corpus extenuat.
1500. In 9 Rhasis, atram bilem parit, et visum debilitat.
1501. Multo nigrior spectatur sanguis post dies quosdam, quam fuit ab initio.
1502. Non laudo eos qui in desipientia docent secandam esse venam frontis, quia spiritus debilitatur inde, et ego longa experientia observavi in proprio Xenodochio, quod desipientes ex phlebotomia magis laeduntur, et magis disipiunt, et melancholici saepe fiunt inde pejores.
1503. De mentis alienat. cap. 3. etsi multos hoc improbasse sciam, innumeros hac ratione sanatos longa observatione cognovi, qui vigesies, sexagies venas tundendo, &c.
1505. Impurus aer spiritus dejicit, infecto corde gignit morbos.
1506. Sanguinem densat, et humores, P. 1. c. 13.
1508. Lib. de quartana. Ex aere ambiente contrahitur humor melancholicus.
1509. Qualis aer, talis spiritus: et cujusmodi spiritus, humores.
1510. Aelianus Montaltus, c. 11. calidus et siccus, frigidus et siccus, paludinosus, crassus.
1511. Multa hic in Xenodochiis fanaticorum millia quae strictissime catenata servantur.
1512. Lib. med. part. 2. c. 19. Intellige, quod in calidis regionibus, frequenter accidit mania, in frigidis autem tarde.
1514. Hodopericon, cap. 7.
1515. Apulia aestivo calore maxime fervet, ita ut ante finem Maii pene exusta sit.
1516. They perish in clouds of sand. Maginus Pers.
1517. Pantheo seu Pract. Med. l. 1. cap. 16. Venetae mulieres quae diu sub sole vivunt, aliquando melancholicae evadunt.
1518. Navig. lib. 2 cap. 4. commercia nocte, hora secunda ob nimios, qui saeviunt interdiu aestus exercent.
1519. Morbo Gallico laborantes, exponunt ad solem ut morbus exsiccent.
1520. Sir Richard Hawkins in his Observations, sect. 13.
1521. Hippocrates, 3. Aphorismorum idem ait.
1522. Idem Maginus in Persia.
1523. Descrip. Ter. sanctae.
1524. Quum ad solis radios in leone longam moram traheret, ut capillos slavos redderet, in maniam incidit.
1525. Mundus alter et idem, seu Terra Australis incognita.
1526. Crassus et turpidus aer, tristem efficit animam.
1527. Commonly called Scandaroon in Asia Minor.
1528. Atlas geographicus memoria, valent Pisani, quod crassiore fruantur aere.
1529. Lib. 1. hist. lib. 2. cap. 41. Aura densa ac caliginosa tetrici homines existunt, et substristes, et cap. 3. stante subsolano et Zephyro, maxima in mentibus hominum alacritas existit, mentisque erectio ubi telum solis splendore nitescit. Maxima dejectio maerorque si quando aura caliginosa est.
1532. Mens quibus vacillat, ab aere cito offenduntur, et multi insani apud Belgas ante tempestates saeviunt, aliter quieti. Spiritus quoque aeris et mali genii aliquando se tempestatibus ingerunt, et menti humanae se latenter insinuant, eamque vexant, exagitant, et ut fluctus marini, humanum corpus ventis agitatur.
1533. Aer noctu densatur, et cogit moestitiam.
1534. Lib de Iside et Osyride.
1535. Multa defatigatio, spiritus, viriumque substantiam exhaurit, et corpus refrigerat. Humores corruptos qui aliter a natura concoqui et domari possint, et demum blande excludi, irritat, et quasi in furorem agit, qui postea mota camerina, tetro vapore corpus varie lacessunt, animumque.
1536. In Veni mecum: Libro sic inscripto.
1537. Instit. ad vit. Christ, cap. 44. cibos crudos in venas rapit, qui putrescentes illic spiritus animalis inficiunt.
1538. Crudi haec humoris copia per venas aggreditur, unde morbi multiplices.
1539. Immodicum exercitium.
1540. Hom. 31. in 1 Cor. vi. Nam qua mens hominis quiscere non possit, sed continuo circa varias cogitationes discurrat, nisi honesto aliquo negotio occupetur, ad melancholiam sponte delabitur.
1541. Crato, consil. 21. Ut immodica corporis exercitatio nocet corporibus, ita vita deses, et otiosa: otium, animal pituitosum reddit, viscerum obstructiones et crebras fluxiones, et morbos concitat.
1542. Et vide quod una de rebus quae magis generat melancholiam, est otiositas.
1543. Reponitur otium ab aliis causa, et hoc a nobis observatum eos huic malo magis obnoxios qui plane otiosi sunt, quam eos qui aliquo munere versantur exequendo.
1544. De Tranquil. animae. Sunt qua ipsum otium in animi conjicit aegritudinem.
1545. Nihil est quod aeque melancholiam alat ac augeat, ac otium et abstinentia a corporis et animi exercitationibus.
1546. Nihil magis excaecat intellectum, quam otium. Gordonius de observat. vit. hum. lib. 1.
1547. Path. lib. 1. cap. 17. exercitationis intermissio, inertem calorem, languidos spiritus, et ignavos, et ad omnes actiones segniores reddit, cruditates, obstructiones, et excrementorum proventus facit.
1548. Hor. Ser. 1. Sat. 3.
1550. Moerorem animi, et maciem, Plutarch calls it.
1551. Sicut in stagno generantur vermes, sic et otioso malae cogitationes. Sen.
1552. Now this leg, now that arm, now their head, heart, &c.
1554. (For they cannot well tell what aileth them, or what they would have themselves) my heart, my head, my husband, my son, &c.
1555. Prov. xviii. Pigrum dejiciet timor. Heautontimorumenon.
1557. Plautus, Prol. Mostel.
1558. Piso, Montaltus, Mercurialis, &c.
1559. Aquibus malum, velut a primaria causa, nactum est.
1560. Jucunda rerum praesentium, praeteritarum, et futurarum meditatio.
1561. Facilis descensus Averni: Sed revocare gradum, superasque evadere ad auras, Hic labor, hoc opus est. Virg.
1562. Hieronimus, ep. 72. dixit oppida et urbes videri sibi tetros carceres, solitudinem Paradisum: solum scorpionibus infectum, sacco amictus, humi cubans, aqua et herbis victitans, Romanis praetulit deliciis.
1565. Natura de te videtur conqueri posse, quod cum ab ea temperatissimum corpus adeptus sis, tam praeclarum a Deo ac utile donum, non contempsisti modo, verum corrupisti, sedasti, prodidisti, optimam temperaturam otio, crapula, et aliis vitae erroribus, &c.
1566. Path. lib. cap. 17. Fernel. corpus infrigidat, omnes sensus, mentisque vires torpore debilitat.
1567. Lib. 2. sect. 2. cap. 4. Magnam excrementorum vim cerebro et aliis partibus conservat.
1568. Jo. Retzius, lib. de rebus 6 non naturalibus. Praeparat corpus talis somnus ad multas periculosas aegritudines.
1569. Instit. ad vitam optimam, cap. 26. cerebro siccitatem adfert, phrenesin et delirium, corpus aridum facit, squalidum, strigosum, humores adurit, temperamentum cerebri corrumpit, maciem inducit: exsiccat corpus, bilem accendit, profundos reddit oculos, calorem augit.
1570. Naturalem calorem dissipat, laesa concoctione cruditates facit. Attenuant juvenum vigilatae corpora noctes.
1573. Hor. The body oppressed by yesterday's vices weighs down the spirit also.
1574. Perturbationes clavi sunt, quibus corpori animus seu patibulo affigitur. Jamb. de mist.
1575. Lib. de sanitat. tuend.
1576. Prolog. de virtute Christi; Quae utitur corpore, ut faber malleo.
1577. Vita Apollonij, lib. 1.
1578. Lib. de anim. ab inconsiderantia, et ignorantia omnes animi motus.
1583. Lib. 1. cap. 6. si quis ense percusserit eos, tantum respiciunt.
1584. Terror in sapiente esse non debet.
1585. De occult nat. mir. l. 1. c. 16. Nemo mortalium qui affectibus non ducatur: qui non movetur, aut saxum, aut Deus est.
1586. Instit. l. 2. de humanorum affect. morborumque curat.
1590. De civit. Dei. l. 14. c. 9. qualis in oculis hominum qui inversis pedibus ambulat, talis in oculis sapientum, cui passiones dominantur.
1591. Lib. de Decal. passiones maxime corpus offendunt et animam, et frequentissimae causae melancholiae, dimoventes ab ingenio et sanitate pristina, l. 3. de anima.
1592. Fraenaet stimuli animi, velut in mari quaedam aurae leves, quaedam placidae, quaedam turbulentae: sic in corpore quaedam affectiones excitant tantum, quaedam ita movent, ut de statu judicii depellant.
1593. Ut gutta lapidem, sic paulatim hae penetrant animum.
1594. Usu valentes recte morbi animi vocantur.
1595. Imaginatio movet corpus, ad cujus motum excitantur humores, et spiritus vitales, quibus alteratur.
1596. Eccles., xiii. 26. The heart alters the countenance to good or evil, and distraction of the mind causeth distemperature of the body.
1597. Spiritus et sanguis a laesa Imaginatione contaminantur, humores enim mutati actiones animi immutant, Piso.
1598. Montani, consil. 22. Hae vero quomodo causent melancholiam, clarum; et quod concoctionem impediant, et membra principalia debilitent.
1599. Breviar. l. 1. cap. 18.
1600. Solent hujusmodi egressiones favorabiliter oblectare, et lectorem lassum jucunde refovere, stomachumque nauseantem, quodam quasi condimento reficere, et ego libenter excurro.
1601. Ab imaginatione oriuntur affectiones, quibus anima componitur, aut turbata deturbatur, Jo. Sarisbur. Metolog. lib. 4. c. 10.
1603. Qui quotis volebat, mortuo similis jacebat auferens se a sensibus, et quum pungeretur dolorem non sensit.
1604. Idem Nymannus orat. de Imaginat.
1605. Verbis et unctionibus se consecrant daemoni pessimae mulieres qui iis ad opus suum utitur, et earum phantasiam regit, ducitque ad loca ab ipsis desiderata, corpora vero earum sine sensu permanent, quae umbra cooperit diabolus, ut nulli sine conspicua, et post, umbra sublata, propriis corporibus eas restitut, l. 3. c. 11. Wier.
1607. Solet timor, prae omnibus affectibus, fortes imaginationes gignere, post amor, &c. l. 3. c. 8.
1608. Ex viso urso, talem peperit.
1609. Lib. 1. cap. 4. de occult. nat. mir. si inter amplexus et suavia cogitet de uno, aut alio absente, ejus effigies solet in faetu elucere.
1610. Quid non faetui adhuc matri unito, subita spirituum vibratione per nervos, quibus matrix cerebro conjuncta est, imprimit impregnatae imaginatio? ut si imaginetur matum granatum, illius notas secum proferet faetus: Si leporem, infans editur supremo labello bifido, et dissecto: Vehemens cogitatio movet rerum species. Wier. lib. 3. cap. 8.
1611. Ne dum uterum gestent, admittant absurdas cogitationes, sed et visu, audituque foeda et horrenda devitent.
1612. Occult. Philos. lib. 1. cap. 64.
1613. Lib. 3. de Lamiis, cap. 10.
1614. Agrippa, lib. 1. cap. 64.
1615. Sect. 3. memb. 1. subsect. 3.
1616. Malleus malefic. fol. 77. corpus mutari potest in diversas aegritudines, ex forti apprehensione.
1617. Fr. Vales. l. 5. cont. 6. nonnunquam etiam morbi diuturni consequuntur, quandoque curantur.
1618. Expedit. in Sinas, l. 1. c. 9. tantum porro multi praedictoribus hisce tribuunt ut ipse metus fidem faciat: nam si praedictum iis fuerit tali die eos morbo corripiendos, ii ubi dies advenerit, in morbum incidunt, et vi metus afflicti, cum aegritudine, aliquando etiam cum morte colluctantur.
1620. Lib. 3. de anima, cap. de mel.
1622. Lib. 1. cap. 63. Ex alto despicientes aliqui prae timore contremiscunt, caligant, infirmantur; sic singultus, febres, morbi comitiales quandoque sequuntur, quandoque recedunt.
1623. Lib. de Incantatione, Imaginatio subitum humorum, et spirituum motum infert, undo vario affectu rapitur sanguis, ac una morbificas causas partibus affectis eripit.
1624. Lib. 3. c. 18. de praestig. Ut impia credulitate quis laeditur, sic et levari eundem credibile est, usuque observatum.
1625. Aegri persuasio et fiducia, omni arti et consilio et medicinae praeferenda. Avicen.
1626. Plures sanat in quem plures confidunt. lib. de sapientia.
1627. Marcelius Ficinus, l. 13. c. 18. de theolog. Platonica. Imaginatio est tanquam Proteus vel Chamaeleon, corpus proprium et alienum nonnunquam afficiens.
1628. Cur oscitantes oscitent, Wierus.
1631. Ser. 35. Hae quatuor passiones sunt tanquam rotae in curru, quibus vehimur hoc mundo.
1632. Harum quippe immoderatione, spiritus marcescunt. Fernel. l. 1. Path. c. 18.
1633. Mala consuetudine depravatur ingenium ne bene faciat. Prosper Calenus, l. de atra bile. Plura faciunt homines e consuetudine quam e ratione. A teneris assuescere multum est. Video meliora proboque deteriora sequor. Ovid.
1634. Nemo laeditur nisi a seipso.
1635. Multi se in inquietudinem praecipitant ambitione et cupiditatibus excaecati, non intelligunt se illud a diis petere, quod sibi ipsis si velint praestare possint, si curis et perturbationibus, quibus assidue se macerant, imperare vellent.
1636. Tanto studio miseriarum causas, et alimenta dolorum quaerimus, vitamque secus felicissimam, tristem et miserabilem efficimus. Petrarch. praefat. de Remediis, &c.
1637. Timor et moestitia, si diu perseverent, causa et soboles atri humoris sunt, et in circulum se procreant. Hip. Aphoris. 23. l. 6. Idem Montaltus, cap. 19. Victorius Faventinus, pract. imag.
1638. Multi ex maerore et metu huc delapsi sunt. Lemn., lib. 1. cap. 16.
1639. Multa cura et tristitia faciunt accedere melancholiam (cap. 3. de mentis alien.) si altas radices agat, in veram fixamque degenerat melancholiam et in desperationem desinit.
1640. Ille luctus, ejus vero soror desperatio simul ponitur.
1641. Animarum crudele tormentum, dolor inexplicabilis, tinea non solum ossa, sed corda pertingens, perpetuus carnifex, vires animae consumens, jugis nox, et tenebrae profundae, tempestas et turbo et febris non apparens, omni igne validius incendens; longior, et pugnae finem non habens—Crucem circumfert dolor, faciemque omni tyranno crudeliorem prae se fert.
1642. Nat. Comes Mythol. l. 4. c. 6.
1643. Tully 3. Tusc. omnis perturbatio miseria et carnificina est dolor.
1644. M. Drayton in his Her. ep.
1645. Crato consil. 21. lib. 2. moestitia universum infrigidat corpus, calorem innatum extinguit, appetitum destruit.
1646. Cor refrigerat tristitia, spiritus exsiccat, innatumque calorem obruit, vigilias inducit, concoctionem labefactat, sanguinem incrassat, exageratque melancholicum succum.
1647. Spiritus et sanguis hoc contaminatur. Piso.
1649. Maerore maceror, marcesco et consenesco miser, ossa atque pellis sum misera macritudice. Plaut.
1650. Malum inceptum et actum a tristitia sola.
1651. Hildesheim, spicel. 2. de melancholia, maerore animi postea accedente, in priora symptomata incidit.
1652. Vives, 3. de anima, c. de maerore. Sabin. in Ovid.
1653. Herodian. l. 3. maerore magis quem morbo consumptus est.
1654. Bothwallius atribilarius obiit Brizarrus Genuensis hist. &c.
1655. So great is the fierceness and madness of melancholy.
1656. Moestitia cor quasi percussum constringitur, tremit et languescit cum acri sensu doloris. In tristitia cor fugiens attrahit ex Splene lentum humorem melancholicum, qui effusus sub costis in sinistro latere hypocondriacos flatus facit, quod saepe accidit iis qui diuturna cura et moestitia conflictantur. Melancthon.
1658. Et metum ideo deam sacrarunt ut bonam mentem concederet. Varro, Lactantius, Aug.
1659. Lilius Girald. Syntag. l. de diis miscellaniis.
1660. Calendis Jan. feriae sunt divae Angeronae, | 
